Een Snoezelruimte voor Kleurrijk

Wat een mooie vent!

Dit is iets wat ik heel vaak zeg en dan tegelijk heb ik een gevoel van gemis. Want ik mis Leon heel erg om mij heen. Ik merk dat ik het nog steeds heel lastig vind dat hij geen deel uitmaakt van mijn dagelijkse leven. En dat gevoel wordt eigenlijk ook niet minder, ik had dit wel stiekem gehoopt, maar het gebeurt gewoon niet.

Als ik eerlijk ben wordt het gevoel zelfs een beetje sterker, ik merk dat wanneer ik de rapportages lees, ik het lastig vind dat ik niet kan helpen. Anneke zegt het vaker, als je leest dat het minder gaat is het gevoel van zorgen hebben hoe het gaat komen heel sterkt en weegt het zwaar. Je bent een bijstander die vanaf een afstand zaken leest en tips en zorgen deelt. Nu is Kleurrijk geweldig en de mensen ook, want zij geven ons dat gevoel helemaal niet, maar het is wel het gevoel dat ik heel sterkt ervaar. Het zit van binnen en ik weet niet of het ooit weg zou gaan.

Wil ik dan dat Leon weer thuis komt wonen, eigenlijk wel, maar dat is mijn gevoel, mijn verstand zegt dat het helemaal niet kan en dat is ook zo. Voor Leon zou het prima kunnen, die vermaakt zich wel, want dan is het elke dag party-time. Maar dat zal niet goed zijn voor Leon en voor ons. Ik moet een balans zien te vinden tussen tijd voor Leon en tijd voor onszelf. Dat laatste, tijd voor jezelf, dat geeft mij nog steeds een schuldgevoel, weet niet of dit ooit minder gaat worden.

Als ik dan lees hoe lastig het afgelopen zondag was voor Leon om op Kleurrijk te blijven en ik dan thuis ben en Anneke met haar orkest aan het oefenen is, dan voel het voor mijzelf als egoïstisch, dat is het niet, maar het gevoel is er wel. Want hij wil graag naar huis, want hij geniet daar echt intens van, hij wil geen minuut missen, daarom pas om 4.15 slapen.

Gelukkig krijgen we ook filmpjes waar we zien dat hij er heel erg geniet, lekker op de fiets, aan de wandel, hoofd in de zon, rommelen met legoblokjes, of gewoon met de I-pad en een koptelefoon. Hij is in goede handen in een liefdevolle omgeving.

Maar het blijft lastig!