De Schaamte Voorbij

De Schaamte voorbij

Wanneer je een autistisch sloopkogel als Leon hebt als kind, dan ben je als papa snel de schaamte voorbij. Vanaf zijn 4de jaar werd heel zichtbaar dat hij anders was dan andere kinderen op die leeftijd. Dat is ook het moment dat het staren naar hem door volwassenen steeds duidelijker werd. Vaak een lieve lach, maar ook een gezicht vol afschuw. Hem lief vinden, maar ook hem eng vinden.

Het mooiste zijn de kinderen, vragen gewoon wat er aan de hand is en accepteren hem zoals hij is, wat is het toch mooi als je zo’n open blik hebt naar de wereld. Doe er aub alles aan om die te houden. Maar wat gebeurt er in ons leven? Waar gaat het fout? Waarom wordt iedereen vaak gemeten tegen de middelmaat? Ben je anders, dan sluiten we je buiten, want je bent eng.

Maar ik betrapte mij er zelf ook op dat ik zo geconditioneerd was en soms Leon probeerde “normaal” te laten doen. Daar ben ik snel mee gestopt, het was een onmogelijke opgave. Maar belangrijker, ik besefte mij, dat het gemiddelde “normaal” vaak helemaal niet zo normaal is.

Want is buitensluiten van andere mensen normaal? 

Zeker niet, mijn mening is, omarm iedereen, hoe vreemd zo’n persoon is. Ik geef toe, sommige mensen hebben zo'n eng gedrag, daar moet je met een bocht omheen. Vooral mensen met maar één doel, een betere wereld voor zichzelf te creëren ten kosten van anderen. Mensen die anderen uitsluiten op basis van geaardheid, geloof, kleur, etc.

Ik ben ervan overtuigd dat in ieder mens een goed mens zit, soms moet je gewoon wat langer je best doen om muurtjes af te breken. Geduld hebben, op een andere manier communiceren, geen woorden maar daden, lachen, meezingen, lekker gek doen.

Je nergens voor schamen, gewoon de schaamte voorbij, dat maakt het leven zo mooi.

De video in dit bericht kan pijn doen aan je ogen, maar ik heb hier zo van genoten.